Yoshino Gata Ishidoro, Japanse Stenen Lantaarn

Stenen lantaarns, Ishidōrō (石灯籠) in het Japans, zijn zonder twijfel het meest karakteristieke onderdeel van de traditionele Japanse tuin.　Het fenomeen is meer dan duizend jaar geleden ontstaan in China, vanwaar het via Korea ook onderdeel werd van de traditionele Japanse cultuur. Ieder Japans heiligdom, zoals een Boeddhistische tempel of Shintoschrijn, maakt gebruikt van stenen lantaarns als heilige lichtbron. Tijdens de 16de eeuw werden stenen lantaarns zeer populair onder Japanse theemeesters en werden ze toegepast in theetuinen om het pad naar het theehuis te verlichten. Sindsdien is er altijd wel een of meerdere stenen lantaarns te vinden in bijna elke traditionele Japanse tuin.

Een Japanse stenen lantaarn bestaat uit meerdere losse onderdelen die zorgvuldig op elkaar gestapeld dienen te worden. De perfecte balans die hierdoor ontstaat maakt de lantaarn tot een zeer stevig en houdbaar geheel. De verschillende onderdelen van boven naar onder zijn:

• Hōju/Hōshu (宝珠) – Het juweel bovenop de lantaarn
• Ukebana (請花) – De ondersteuning van het juweel
• Kasa (笠) – De hoed die het lichthuisje beschermt tegen het weer
• Hibukuro (火袋) – Het lichthuisje
• Chūdai (中台) – Het platform voor het lichthuisje
• Sao (竿) – De pilaar
• Kiso (基礎) – Het fundament
• Kidan (基壇) – Het basis platform

De Yoshino Gata Ishidōrō (吉野型石灯篭) staat bekend om de belangrijke rol van bloemblaadjes in de vormgeving. In vrijwel ieder onderdeel van de lantaarn zijn bloemblaadjes verwerkt, wat het geheel een elegante uitstraling geeft.
Op drie zijdes van de Sao van de lantaarn staat Japanse tekst gegrafeerd. Op een zijde staat het Kanji karakter voor duisternis (闇). Op een andere zijde staat de maand en het jaartal geschreven wanneer de lantaarn is gemaakt. Namelijk Shōwa jaar 7 maand 10 (昭和七年十月), wat in het Japans hetzelfde is als oktober 1932. Op de laatste zijde van de Sao staat de naam van de voormalige eigenaar Yamada Genmatsu (山田源松).